Dames D | Genoeg te kiezen, maar wie is de juiste?

Het niveauverschil tussen geplaatste en ongeplaatste speelsters is bij de vrouwen kleiner dan bij de mannen. Tel daar het best-of-three-format bij op en je krijgt automatisch meer verrassingen dan in een best-of-five-toernooi. Een goede D-speelster kan daardoor goud waard zijn. Wie zijn dat dit jaar?

Kijk je naar potentiële captains voor de eerste ronde, dan springen Kateřina Siniaková en Olga Danilović eruit. Met odds rond de 1.15 zouden zij hun openingswedstrijd met groot gemak moeten winnen. Siniaková, in het dubbelspel al jaren wereldtop, neemt het op tegen Panna Udvardy, die op tien grandslams pas één wedstrijd wist te winnen. Danilović speelt tegen de 45-jarige Venus Williams, die tegenwoordig vooral op basis van wildcards meedoet. Een prachtige naam voor het affiche, maar niet voor je Tennismanager.

De pas 18-jarige Iva Jović dendert ondertussen door de WTA-ranking heen. Ze won het voorbereidingstoernooi in Hobart, al waren daar slechts twee speelsters met een hogere ranking dan zij aanwezig. Vorig jaar, bij haar debuut op de Australian Open via een wildcard, won ze direct overtuigend van Nuria Párrizas Díaz: 6-2, 6-1. Ondanks haar jonge leeftijd lijkt ze weinig last te hebben van plankenkoorts, wat haar tot een interessante keuze maakt in de D-categorie.

Ook van Alexandra Eala wordt het nodige verwacht. De 20-jarige Filipijnse won vorig jaar in Miami op hardcourt van zowel Keys als Swiatek en katapulteerde zichzelf daarmee richting de top 100 van de WTA-ranking. Die opwaartse lijn zet ze gestaag door en ze is nog slechts één sterke grandslam verwijderd van een plek in de C-categorie. Haar eerste wedstrijd tegen de Amerikaanse Alycia Parks zou ze relatief eenvoudig moeten kunnen winnen. Het spel van Parks leunt zwaar op haar service, maar als die niet perfect is, heeft zij weinig in te brengen.

Wie echt wil verrassen, kan kiezen voor Tereza Valentová. Wij verwachten dat de Tsjechische de eerste twee rondes prima kan doorkomen. Daarna wacht Elena Rybakina, die zich op grandslams zo nu en dan laat verrassen. Op de US Open stonden de twee al eens tegenover elkaar; toen was Rybakina nog de sterkste. Valentová heeft sindsdien echter niet stilgezeten en haalde in Osaka zelfs de finale. Vorig jaar rond deze tijd bungelde ze nog rond plek 250 op de ranking, dit jaar lijkt ze verzekerd van rechtstreekse deelname aan alle grandslams. Het gaat snel met Valentová.

Vorig jaar bereikte Eva Lys als qualifier de vierde ronde, waar ze werd gestopt door Iga Swiatek. Precies die route zou ze dit jaar opnieuw kunnen bewandelen. De eerste ronde tegen Sorana Cîrstea is een coinflip, in de tweede ronde tegen Naomi Osaka weet je nooit welke versie van Osaka op de baan verschijnt, en in de derde ronde is Liudmila Samsonova geen tegenstandster om bang van te worden. Samsonova wist in zes deelnames zelfs nooit verder te komen dan de tweede ronde in Melbourne. Hetzelfde verhaal kun je in theorie ook vertellen over D-speelster Cîrstea zelf, maar na drie opeenvolgende uitschakelingen in de eerste ronde op de Australian Open straalt zij net iets minder vertrouwen uit dan Lys.